Malować każdy może – Poradnik jak malować, część 4. (podstawki)

Hej. Przed Wami ostatnia, czwarta część mojego poradnika. Dzisiejszym tematem będą podstawki, czyli końcowe, dość efektowne, a przy tym ultra łatwe – wykończenie naszej figurki.

Metodą o której przeczytacie, to zaledwie jedno z setek podejść do tematu. Przy podstawkach, tak na dobrą sprawę wchodzimy w typowe modelarstwo, tak więc temat rzekę. Opisany przeze mnie sposób jest ultra prosty, efektowny, a zarazem uniwersalny.
Moim obiektem będzie „sucha podstawka” na kartonie, dlaczego? Ponieważ fotografowanie podstawki z gotową figurką, na pewno nie ukazałoby w pełni efektu, a odcinanie postaci od podstawki tylko po to, aby ją lepiej sfotografować, według mnie mija się z celem.

Będziemy potrzebować – przemytego oraz wysuszonego piasku, trochę kamyczków, klej vikol, pędzelek oraz akcesoria do malowania.

Pierwszą wykonaną przez nas czynnością będzie przyklejenie piasku do podstawki.
W tym celu, za pomocą pędzla nanosimy vikol na podstawkę, następnie czekamy chwilę i posypujemy klej piaskiem. Ja będę robić rzeczkę, dlatego środek pozostawiłem pusty.

Kiedy klej zaschnie, czas wziąć trochę vikolui rozmieszać go z wodą, Następnie dość rozwodniony roztwór nakładamy dokładnie na nasz piasek. Ta cienka warstwa kleju skutecznie wzmocni nasze dzieło. Czas na przerwę.

 

 

 

 

 

 

 

Po godzinie, nasza podstawka powinna być twarda i sucha. Czas na dodatkowe kamyczki i kamienie. Znowu postępujemy podobnie, nakładamy vikol, przyklejamy miejscowo kamyczki, czekamy aż całość wyschnie i nakładamy cienką warstwę kleju. Ponownie czekamy i gotowe!

Czas na malowanie. Wcześniej możemy całość potraktować podkładem tak  jak ja to uczyniłem robiąc podstawkę abomitrolla. Możemy, ale nie musimy. farba i tak dość dobrze będzie trzymać się naszej vikolowej zaprawy.

Nakładamy kolory bazowe, lewa podstawka będzie rzeczką,  natomiast prawa toksyczną ziemią, dlatego w obu przypadkach użyłem innych kolorów bazowych.

Teraz naszedł czas na kolor naszej ziemi, znowu dwie podstawki i dwie różne bazowe barwy. Po pomalowaniu naszych obiektów, czekamy aż farba całkowicie zaschnie. W tym czasie polecam zobaczyć moje video-recenzje gier planszowych.
Taka kryptoreklama!

Wracamy do malowania, ten etap będzie najtrudniejszy.

Najpierw za pomocą pędzelka oraz dość jasnych barw, wycieniowałem rzeczkę i zrobiłem białe plamki na toksycznych kałużach. Następnie za pomocą beżowego oraz szarego dry-brusha potraktowałem podstawki. Oczywiście koloru szarego użyłem do „toksycznej” podstawki, a beżowego do tej z rzeczką. Na sam koniec, zrobiłem jeszcze jednego dry-brusha białą barwą, z tym, że, bardzo wybiórczo.
Gdyby ktoś nie znał metody „dry-brush”, zapraszam do drugiej części poradnika kiedy to malowałem abomitrolla.

Całość wygląda już bardzo dobrze, ale i tak poprawimy kilka rzeczy. Najpierw podstawka rzeczna. Za pomocą białej farby poprawiłem jasne partie rzeki, następnie ciemnozieloną farbą delikatnie pokryłem miejsca, w których będą dolepiać trawę. Natomiast w naszej drugiej podstawce, zielone toksyny potraktowałem farba akrylowa fluorescencyjna, to jedna z tych farbek do „efektów specjalnych”, które opisywałem w pierwszej części poradnika.

 

Już prawie skończyliśmy, teraz czas na lakiery bezbarwne. Całość spryskujemy lakierem błyszczącym, następnie już za pomocą pędzla wszystkie miejsca które nie mają się świecić, malujemy farbą matową.
Na sam koniec, jak lakier wyschnie, przyklejamy za pomocą vikolu kępki trawy. Niestety na zdjęciu nie udało mi się uchwycić miejscowego połysku wody/toksyn…

 

 

Oczywiście, za pomocą tej metody możemy zrobić całkowicie inne, pod względem kolorystycznym, podstawki. Wszystko zależy tylko i wyłącznie od naszej wyobraźni.
Jeszcze pozostaje kwestia, kiedy robi się podstawkę?
Wiec tak, przygotowanie faktury (piasków/kamieni), najlepiej zrobić przed nakładaniem podkładu, a wykończenie po pomalowaniu figurki. Ewentualnie, całość robić po pomalowaniu i zabezpieczeniu naszej figurki. Nigdy wcześniej.
Dlaczego? Ponieważ dość często, malując główny obiekt zapaćkamy farbą lub washem podstawkę, a wówczas szkoda naszej pracy…

Na sam koniec, dzięki za uwagę i komentarze. Mam nadzieję, że w tych czterech prostych etapach, przybliżyłem Wam nieco „modelarską” stronę naszego hobby. Wypadało by na sam koniec napisać jakieś ultra ważne, podsumowujące zdanie…
Zasad dotyczących malowania, schnięcia i cierpliwości było sporo, a niestety wszystkie były ważne…

Dlatego, zachęcę Was jeszcze raz do malowania:
Nawet źle pomalowana figurka, jest sto razy ładniejsza od szarego, bezpłciowego kawałka plastiku!